De stip aan de horizon of de waan van de dag

In mijn werk kom ik veel managers tegen. Managers van wie de mailbox overspoelt wordt met mailtjes. Managers die erg druk zijn met het blussen van brandjes. Managers die van vergadering naar vergadering hollen. Managers die druk zijn met de waan van de dag.

Wie is die ‘waan’ toch die onze organisaties regeert en er voor zorgt dat we niet nadenken over de dag van morgen? De waan die er voor zorgt dat driekwart van alle verandertrajecten mislukken omdat we te druk zijn met… ja met wat eigenlijk?

Hebben we te weinig tijd of ervaren we te weinig tijd? Onderzoek toont aan dat onze hersenen er voor kiezen om te focussen op schaarse dingen, zoals geld of tijd.  En in een tijd waarin ‘we’ eigenlijk wel ‘geld genoeg’ hebben, geldt met name de factor tijd. (Met tijd kun je geld maken maar tijd maken met geld is een stuk lastiger.) De tunnelvisie die hierdoor ontstaat zorgt ervoor dat we slecht in staat zijn om lange termijn beslissingen te nemen en ons te focussen op de plannen en goede voornemens die we aan het begin van het jaar wellicht wel hadden.

‘Zullen we de goede voornemens dan maar skippen? En gewoon toegeven dat de waan van de dag regeert? Al die veranderconsultants roepen toch de hele dag dat de wereld steeds sneller verandert, wat heeft het dan nog voor zin om na te denken over een stip aan de horizon? Die horizon is morgen weer anders en die stip is toch een enorme kantoorcliché. Ok, de ‘waan van de dag’ klinkt misschien niet positief maar als jullie het over een Agile werkwijze hebben dan is het doel toch ook steeds aan het schuiven? Of niet soms?’

Een IT manager zei ooit tegen me: Ik heb geen strategisch consultant nodig want strategie? Dat is iets waar ik maar twee dagen per jaar mee bezig ben. Ik heb hem maar niet gevraagd waar hij de rest van het jaar mee bezig is. Een andere manager had problemen met haar Outlook, wat steeds trager werd. Ik keek even over haar schouder mee en zag 5000 ongelezen E-mails in haar inbox. Aha, een manager die aan Cherry picking doet omdat ze de waan van de dag niet meer ingehaald krijgt.  De visionair in deze organisatie bevond zich duidelijk niet binnen de managementlaag.

Wat zijn jouw doelen en voornemens voor het nieuwe jaar? Zijn die hetzelfde als vorig jaar, dan moet je je misschien afvragen waarom ze vorig jaar niet gelukt zijn want anders is de kans groot dat ze volgend jaar weer op je lijstje staan.

Doe je niet aan goede voornemens en het maken van plannen omdat je nog steeds geloofd in de waan van de dag, dan is het in ieder geval duidelijk waar jij het komende jaar je tijd aan gaat besteden, je inbox openen en kersen plukken.

Dat dat noodzakelijke verandertraject dan weer niet gaat lukken en je medewerkers steeds meer verlangen naar een visionair die wel een stip aan de horizon zet dat neem je voor lief toch? Want ja, die stip aan de horizon die gaat toch steeds verschuiven dus kun je hem maar beter helemaal niet tekenen. Of ben je niet in staat om die stip te zetten? ‘Ja tuurlijk wel, maar ik wil mijn medewerkers geen valse hoop geven’.  Nee, je kan ze beter geen hoop geven, dan weet je zeker dat ze komend jaar stuurloos en ontevreden ronddobberen. Misschien kun je samen met ze een stip aan de horizon zetten, met een beetje vertrouwen en motivatie gaan ze je zelfs helpen om die stip en dat doel te bereiken.

Een goede reis gewenst en vergeet niet:

‘It’s not just about the destination… Its about the journey’!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.